Niall 2.

Sobota. Za dwie godziny masz się spotkać z Niall'em. Od samego rana chodziłaś podekscytowana. Z szafy wybrałaś normalne ubrania, nie chciałaś się stroić gdyż za bardzo nie wypada. Włosy wyprostowałaś, zrobiłaś lekki makijaż na głowę założyłaś zieloną czapkę full cap, spodenki koszulkę na ramiączka siwą bejsbolówkę i zielone trampki. Wyszłaś z domu cała podekscytowana. Udałaś się na miejsce spotkania. Gdy już doszłaś jego jeszcze nie było, postanowiłaś usiąść na ławeczce i na niego poczekać. Czekałaś tak dziesięć minut chciałaś znowu zerknąć na zegarek ale przed oczami zobaczyłaś piękny bukiet z czerwonych róż. Odwróciłaś głowę i ujrzałaś te błękitne tęczówki, które zbliżały się w kierunku twojej twarzy. Zamknęłaś oczy i poczułaś ciepły oddech na policzku. Tak dostałaś buziaka od niego. Twoje serce o mały włos by nie dostało zawału. Usiadł obok ciebie na ławce.
- Witaj piękna dziewczyno. - uśmiechnął się do ciebie słodko.
- Witaj przystojny kolego- również się do niego uśmiechnęłaś.
- Co taka piękność robi tu sama.? - zapytał
- Jaka piękność.? Bo ja tu czekam na bardzo przystojnego chłopaka.
- Dobra już skończmy z tym. Co u ciebie.? - zapytał śmiejąc się.
- Nie no ok. U mnie bardzo dobrze nic nowego mimo że widzę i rozmawiam a także siedzę obok sławnego chłopaka, który jest bardzo przystojny i ma nieziemskie oczy.
- Oj no weź bo się zawstydzę. - zaczął się śmiać.- Może pójdziemy się przejść.?
- A dlaczego nie.
- Miło. Opowiedz mi coś o sobie.
- Hmm no więc tak mam na imię [t.i] mam szesnaście lat i mieszkam w Londynie. Gram na gitarze a także trochę śpiewam. W przyszłości chciałabym zostać kimś znanym.
- Widzę że masz ambicje.
- Jeżeli się niczego nie ma jest się nikim.
- Nie mów tak.
- Ale taka jest prawda.
-Zależy jak kto postrzega świat.
Gdy wypowiedział te słowa z krzaków wybiegła duża gromada fotografów. Niall chcąc uniknąć kolejnych zdjęć. Złapał cię za rękę i pociągnął w kierunku swojego domu. Biegliście około piętnastu minut. Dotarliście do wspólnego domu chłopaków. Gdy weszłaś do domu zaraz za Niall'em, poczułaś że ktoś oblał cię wodą.
- Ej co jest do cholery.? - zapytałaś.
- Ej sorka to nie miało być na ciebie, ten blondasek miał dostać. Ale się schylił do buta.- odpowiedział Louis.
- Louis co ty ćwoku zrobiłeś.!- krzyknął Niall.
- Ej ej dobra dobra. Nic mi nie jest. Tylko jakbym mogła poprosić o coś suchego do ubrania to byłabym wdzięczna.
- Ok nie ma sprawy. Chodź ze mną na górę.
Po czym złapał cię za rękę i poszliście do góry do jego pokoju. Twoim oczom ukazał się duży pokój z niebieskimi ścianami. Od ostatniego czasu bardzo lubiłaś ten kolor. Dlaczego.? Jego oczy.!
- Proszę ta powinna być dobra.- podał mi koszulkę.
- Ok a gdzie mogłabym się przebrać.
- Możesz tu. A ja zejdę na dół zrobić nam ciepłą czekoladę i naleśniki. Co ty na to.?
- Mi pasuje. Zaraz do ciebie tam zejdę.
- Ok czekam.- po czym puścił do mnie oczko.